ქალ?ს სახელებ?ს განმარტება (ლ-ო) » სრულყოფილება ხელმისაწვდომია


 
 
 


ქალ?ს სახელებ?ს განმარტება (ლ-ო)

ავტორი: mary 9-02-2012, 22:57, ნახეს: 8752

Share
1
ქალ?ს სახელებ?ს განმარტება (ლ-ო)

ქალ?ს სახელებ?ს განმარტება



ლალ? - წარმოშობ?თ ძველ? ?ნდურ?ა, აღნ?შნავდა წ?თელ? ფერ?ს ძვ?რფას თვალს – ლალს, აქედანაა კ? საერთოდ წ?თელ ფერს. როგორც ერთ?, ?სე მეორე მნ?შვნელობ?თ ?გ? ?სესხა არაერთმა აღმოსავლურმა ენამ. სხვადასხვა გზ?თ ამ ს?ტყვას უკავშ?რდება სახელებ? ლალ?, ლალა, ლალე, ლოლა. ზოგ? მათგან? აღმოსავლეთ?ს ხალხებშ? გვხვდება კაც?ს სახელადაც. აქედანაა გვარებ?: ლალაშვ?ლ?, ლალ?აშვ?ლ?, ლოლაშვ?ლ?.

ლამარა - ახალ? წარმოქმნ?ლ? ქართულ? სახელ?ა. სვანეთშ?, უშგულ?ს თემშ?, არ?ს წმ?ნდა მარ?ამ?ს სახელობ?ს ტაძარ?, რომელსაც ლამარა ჰქვ?ა ( \" მარ?ამ?სა \"). აქედან არ?ს მ?ღებულ? ლამარა. პ?რველად გვხვდება გრ. რობაქ?ძ?ს ამავე სახელწოდებ?ს პ?ესაშ?.

ლამზ?რა (ქართულ?) სვანურად ნ?შნავს \" სალოცავს \". ნაწარმოებ?ა ლამარა-ს მსგავსად.

ლანა (სლავურ?) მოფერებ?თ? ფორმაა, მ?ღებულ? სვეტლანა, რუსლანა და სხვა მსგავს? სახელებ?ს შემოკლებ?ს გზ?თ.

ლარ?სა (ბერძნულ?) \" თოლ?ა \".

ლატავრა (სპარსულ?) \" რატ?ს ასულ? \". მ?ს? ადრ?ნდელ? ფორმაა ლატავრ?, რომელ?ც მემატ?ან?ს ცნობ?თ, ქალ?ს სახელად გვხვდება ჯერ კ?დევ VII სუკუნეშ?: \" ხოლო ამან ჯუანშერ შე?რთო ცოლ?, ნათესავ? ბაგრატ?ონთა, ასულ? ადარნასეს?, სახელ?თ ლატავრ? \" (ქართლ?ს ცხოვრება \", I, 251). ეს სახელ? გვხვდება X საუკუნეშ?ც - \" სერაპ?ონ ზარზმელ?ს ცხოვრებაშ? \". ძველად გვხვდებოდა აგრეთვე ანალოგ?ურად ნაწარმოებ? ქალ?ს სახელებ?: გვარამავრ? და პეროჟავრ?. ლატავრა ჰქვ?ა სანდრო შანშ?აშვ?ლ?ს ამავე სახელწოდებ?ს დრამ?სა და ზაქარ?ა ფალ?აშვ?ლ?ს ოპერ?ს მთავარ მოქმედ გმ?რს.

ლაურა (ლათ?ნურ?) \" დაფნა \" (დაწვრ?ლებ?თ – ?ხ. ლავრენტ?).

ლე?ლა (არაბულ?) \" ღამე \", გადატან?თ - \" შავ? \", \" შავგვრემან? \". სხვაგვარ? ეტ?მოლოგ??თ, არაბულშ? შესულ?ა ძველ? ებრაულ?დან, სადაც ლ?ლ?ა, ლ?ლ? ნ?შნავს \" შროშანს \". ებრაულ?დან ეს ს?ტყვაც და საკუთარ? სახელ?ც ნასესხებ?ა აგრეთვე ლათ?ნურშ? და მთელ რ?გ ევროპულ ენებშ?.

ლელა (ქართულ?) \" სწორთმ?ან? \" (მცენარ?ს სახელ?საგან). XVII საუკუნ?დან ცნობ?ლ?ა თე?მურაზ მეფ?ს ასულ? - ლელა ბატონ?შვ?ლ?. ლელა ჰქვ?ა ვაჟა-ფშაველას \" ბახტრ?ონ?ს \" გმ?რ ქალს.

ლენა (სლავურ?) მოფერებ?თ? სახელ?ა, მ?ღებულ? ელენა, ელეონორა, ვ?ლენა, ლეონ?ნა და სხვა მსგავს? სახელებ?ს შემოკლებ?თ გზ?თ.

ლ?ა (ძველ? ებრაულ?) ეტ?მოლოგ?ა დაუზუსტებელ?ა; არსებობს რამდენ?მეგვარ? ვარაუდ?, რომელთა მ?ხედვ?თ შე?ძლება ნ?შნავდეს \" დეკეულს \", ან \" ანტ?ლოპას \", ან კ?დევ \" დაქანცულს \", \" დაღლ?ლს \".

ლ?ანა - ევროპულ? სახელ?ს ლ?ლ?ანა-ს შემოკლებულ? ფორმაა.

ლ?ლ?ანა - ახალ? ნასესხებ?ა ევროპულ? ენებ?დან, სადაც მას უკავშ?რებენ ყვავ?ლ?ს ლათ?ნურ სახელს: ლ?ლ?ა - \" შროშან? \" (თავ?ს მხრ?ვ ეს ლათ?ნურ? სახელწოდება ძველ? ებრაულ?დან მოდ?ს).

ლ?და, ლ?დ?ა (ბერძნულ?) \" ლ?დ?ელ? \" (ლ?დ?ა მც?რე აზ??ს ერთ-ერთ? ქვეყნ?ს სახელწოდებაა).

ლ?ლ? (ძველ? ებრაულ?) \" შროშან? \".

ლ?უდმ?ლა (სლავურ?) \" ხალხ?ს საყვარელ? \". სლავურ ენებშ? არ?ს ვაჟ?ს სახელ? ლ?უდმ?ლ, რომლ?საგანაც ნაწარმოებ?ა ქალ?ს სახელ? ლ?უდმ?ლა.

ლოლა (?რანულ?) \" ?ასამან? \".

ლონდა.

ლუბა, ლ?უბა (სლავურ?) შემოკლებულ? ფორმაა სახელ?სა ლ?უბოვ, რომელ?ც ბერძნულ?ს კალკს (პ?რდაპ?რ თარგმანს) წარმოადგენს. ლეგენდ?ს მ?ხედვ?თ, ?ყვნენ წამებულ? დებ?: ქარ?ს? ანუ აგათე ( \" ს?ყვარულ? \"), პ?სტ?ს ( \" რწმენა \") და ელპ?ს ანუ ელპ?დე ( \" ?მედ? \"). მათ დედას ერქვა სოფ?ო ( \" ს?ბრძნე \"). ეს სახელებ? (სოფ?ო, აგათ?ა, პ?სტ?, ელპ?დე) უთარგმნელადაც გავრცელდა ქრ?სტ?ან ხალხებშ?, ზოგან კ? ?თარგმნება კ?დეც. ამგვარ? თარგმან?ს ნ?მუშ?ა რუსულ? ვერა ( \" რწმენა \"), ლ?უბოვ ( \" ს?ყვარულ? \"), ნადეჟდა ( \" ?მედ? \"), რომლებ?ც ბოლო საუკუნეებშ? შემოვ?და ქართულშ?ც.

ლუ?ზა - ფრანგულ? სახელ?ა, ნაწარმოებ? მამაკაც?ს სახელ?საგან: ძველ? ფრანგულ? ?ხლოდვ?კ’ ნ?შნავს \" სახელოვან მეომარს \". აქედან მომდ?ნარეობს ვაჟ?ს სახელ? ლ?უდვ?გ (ლ?უდვ?კ), რომლ?სგანაც მ?ვ?ღეთ ლუ?, ამ უკანასკნელ?საგან კ? – ქალ?ს სახელ? ლუ?ზა.





მაგდალ?ნა (ლათ?ნურ?) " მაგდალელ? ", " მაგდალ?ნელ? ". ერთ-ერთ წმ?ნდანს, სახელად მარ?ამს, რომელ?ც პალესტ?ნ?ს ქალაქ მაგდალ?დან ?ყო, სხვა მარ?ამებ?საგან გასარჩევად ეწოდა მარ?ა მაგდალ?ნა. შემდგომშ? მ?ს? ზედწოდება კათოლ?კურ წრეებშ? ცალკე სახელად ?ქცა. ამ სახელ?ს შემოკლებულ? ფორმებ?ა: მაგდანა, მაგდა, მად?ნა, მად?. ამჟამად ?ს?ნ?ც დამოუკ?დებელ სახელებად არ?ს ქცეულ?. ამავე სახელმა ფრანგულ ენაშ? მ??ღო ფორმა მადლენა, რომელ?ც ამ სახ?თაც შევ?და სხვა ენებშ?, მათ შორ?ს ქართულშ?.

მაგულ? (ქართულ?) მეგრულად ნ?შნავს " მსგავსს " (შეადარეთ ქართულ? ?მაგვარ?’).

მადლენა – წარმოადგენს მაგდალ?ნა-ს ფრანგულ ფორმას, ჩვენშ? ახალ? ნასესხებ?ა (შეადარეთ მაგდა, მაგდანა).

მადონა (?ტალ?ურ?) " ჩემო ქალბატონო ". ასე უწოდებენ კათოლ?კეებ? ღვთ?სმშობელს. ასეთ?ვე ?ყო ქალ?სადმ? ზრდ?ლობ?ან? მ?მართვ?ს ფორმა, რომელ?ც შემდგომშ? პ?როვნულ სახელად ?ქცა.

მავრა (ბერძნულ?) " შავ? ", " შავგვრემან? ". ამოსავალ?ა ვაჟ?ს სახელ? მავრ? (ფრანგულ? გამოთქმ?თ – მოვრ?ს). მოწამეთა სახელ?ა.

მათ?კო - ქართულ? სახელ?ა, მ?ღებულ? მართა-ს მოფერებ?თ? ფორმ?საგან.

მა?ა - ძველ? ?ნდურ? ღვთაებ?ს – ბუდას დედ?ს სახელ?ა. ასევე ეწოდება მერკურ?ს ანუ ჰერმეს?ს დედას ბერძნულ მ?თოლოგ?აშ?.

მა?კო - მა?ა-ს, მარ?ამ-?ს ან მაკრ?ნე-ს საალერსო ფორმაა. ამ სახ?თ მხოლოდ ქართულშ? წარმოგვ?დგება.

მა?სა, მა?სო (ქართულ?) " მა?ს?სა ", " მა?სშ? დაბადებულ? ". ადრე გვხვდებოდა ვაჟ?ს სახელადაც. აქედანაა გვარ? მა?საშვ?ლ?.

მაკა - ევროპულ ენებშ? დამკვ?დრებულ? ფორმაა, მ?ღებულ? ?სეთ? სახელებ?ს შემოკლებ?ს გზ?თ, როგორ?ცაა მაკრ?ნე, მარ?ა, მარგარ?ტა და სხვ.

მაკრ?ნე (ლათ?ნურ?) " ხმელ? ", " გამხდარ? ". მ?ს? მოფერებ?თ? ფორმებ?ა ქართულშ? დამოუკ?დებელ სახელებად ქცეულ? მა?კო და მაკა, აგრეთვე მაკო.

მალ? (ქართულ?) მოფერებ?თ? ფორმაა მალ?კო.

მამ?სა (ქართულ?) წ?ნათ გვხვდებოდა ვაჟ?ს სახელადაც (შეადარეთ მამ?ა). აქედანაა გვარ? მამ?საშვ?ლ?.

მანანა (ძველ? ებრაულ?) ბ?ბლ?ურ? სახელ?ა, ნ?შნავს " მც?რეს ", " ც?თ მოვლენ?ლს ", გადატან?თ " ზეც?ურ პურს " (რომელსაც ღმერთ? უგზავნ?და სამშობლოდან დევნ?ლ ებრაელებს). ქალ?ს სახელად განსაკუთრებ?თ ფართოდ გავრცელდა საქართველოშ? ბოლო დროს.

მანონ - ახალ? ნასესხებ?ა ევროპულ? ენებ?დან, უცნობ? ეტ?მოლოგ??სა. ჩვენშ? მ?ს გავრცელებას ხელ? შეუწყო აბატ პრევოს რომან?ს " მანონ ლესკოს " თარგმნამ (მთარგმნელ? ქეთევან ?რემაძე).

მარად? (ქართულ?).

მარგალ?ტა (ლათ?ნურ?) " მარგალ?ტ? ". პ?რველად? ფორმაა მარგარ?ტ(ა), შემოკლებულ? – მარგო.

მარეხ (არაბულ?) " მარს? ". პარალელურ? ფორმაა მარ?ხ. პ?როვნულ სახელებად გვხვდება ამ პლანეტ?ს ლათ?ნურ? სახელწოდებაც – ვენერა, ქართულ?ც – ც?სკარა.

მართა (არამეულ?) " ქალბატონ? ", " დ?ასახლ?ს? ". მ?ს? მოფერებ?თ? ფორმაა ქართულშ? მათ?კო. მართა ერქვა ქრ?სტეს მეგობრ?ს ლაზარეს დას, მენელსაცხებლე დედას, რომელ?ც ?ხსენ?ება სახარებაშ?: " ხ?ყო ვ?ნმე დედაკაც?, რომლ?სა? სახელ? მართა, და შე?ყვანა თავად? სახ?დ (=სახლშ?) თვ?სა " (ლუკა 10, 38).

მარ? (ძველ? ებრაულ?) " მწარე ".

მარ?ა - ბერძნულ? ფორმაა ძველ? ებრაულ? სახელ?სა მარ?ამ (?ხ. აქვე, ქვემოთ). ეს ფორმა ქართულ?სათვ?ს ნაკლებ დამახას?ათებელ?ა, თუმცა გვხვდება ჯერ კ?დევ XI ს-შ?: " ბრძანებ?სა მ?ერ მარად?ს სახსენებელ?სა დედოფლ?სა უფალა მარ?ამ?ს? " (A 52, ?ოვანეს თავ?ს თარგმანებ?ს სათაურშ?). როგორც აკადემ?კოს? ელენე მეტრეველ? ფ?ქრობს, ეს ფორმა უთუოდ ბერძნულ? დედნ?დანაა გადმოსულ? (ნარკვევებ?, გვ. 232).

მარ?ამ (ძველ? ებრაულ?) მოეპოვება რამდენ?მეგვარ? განმარტება: 1. " შეუპოვარ? ", " დაუმორჩ?ლებელ? ", " უარმყოფელ? " ; 2. " მწარე " ; 3. " ქალბატონ? " ; 4. " საყვარელ? უფლ?სა ". უფრო სარწმუნოდ ?თვლება პ?რველ? მნ?შვნელობა. მარ?ამ? ერქვა ყოვლადწმ?ნდა ღმრთ?სმშობელს, რომლ?ს წ?ლხვედრ?ც არ?ს საქართველო. ბუნებრ?ვ?ა, რომ სახელ? უძველეს? დრო?დანვე ხშ?რად გვხვდება ქართულ წერ?ლობ?თ წყაროებშ?. მარ?ამ?ს მოფერებ?თ? ფორმებ?ა ქართულშ?: მარო, მარ?კო, მა?კო, მაშო, მაშ?კო. ასეთ? საალერსო ფორმებ? სხვა ენებ?დანაც არ?ს შემოსულ?: მარ?, მარ?კა, მარუს?ა. გვხვდება ამ ფუძ?დან ნაწარმოებ? გვარებ?ც: მარ?ამ?ძე, მარ?ამულ?.

მარ?ანა - ?ხ. მარ?ნა, მარ?ნე.

მარ?კა - ?ხ. მარ?ამ.

მარ?ნა, მარ?ნე (ლათ?ნურ?) " ზღვ?სა ". ლათ?ნურად ზღვას ეწოდება მარე, რომელ?ც საფუძვლად უძევს ვაჟ?ს სახელებს: მარ?ან, მარ?ნ, მარ?, ხოლო ამათგან შემდეგ წარმოქმნ?ლ?ა ქალ?ს სახელებ?: მარ?ნა||მარ?ნე, მარ?ანა და სხვან? (შეადარეთ რუსულ? море - " ზღვა " ; მარ?ნ?სტ? ჰქვ?ა მწერალს ან მხატვარს, რომლ?ს შემოქმედებ?ს მთავარ? თემაა ზღვა). ხსენებულ პარალელურ ფორმათაგან ქართულშ? ამჟამად ყველაზე პოპულარულ?ა მარ?ნა (ნასესხებ? სლავურ?დან), თუმცა ?სტორ?ულად უფრო ძველ? და ლათ?ნურთან ახლოს მდგომ? ფორმაა მარ?ნე.

მარო, მაშ?კო, მაშო - ?ხ. მარ?ამ.

მატრონა (ლათ?ნურ?) " ქალბატონ? ", " დ?ასახლ?ს? ".

მაყვალა (ქართულ?) აღნ?შნავს " შავტუხას ", " შავგვრემანს ". მნ?შვნელობ?ს მხრ?ვ შეადარეთ მავრა, მელან?ა.

მეგ? - მაგდას ?ნგლ?სურ? ფორმაა.

მედეა - ძველ? ქართულ? სახელ?ა, გაურკვეველ? მნ?შვნელობ?სა. გამოთქმულ?ა ვარაუდ?, რომ ეს სახელ? შე?ძლება უკავშ?რდებოდეს ზმნას ?მ?ნდა’ (შდრ. ვაჟ?ს სახელ? მ?ნდ?ა) ე.?. ნ?შნავდეს " სასურველს ", თავდაპ?რველად კ? - " გრძნეულს " (გ. როგავა). მ?ს? მოფერებ?თ? ფორმაა მედ?კო. ცნობ?ლ? ბერძნულ? მ?თ?ს მ?ხედვ?თ, მედეა ერქვა კოლხეთ?ს მეფ?ს ასულს, არგონავტებ?ს წ?ნამძღოლ ?აზონ?ს მეუღლეს (ძვ. წ. VIII ს.). არსებობს საფუძვლ?ან? ვარაუდ?, რომ ამ სახელ?საგან მომდ?ნარეობდეს მეცნ?ერებ?ს დარგ?ს სახელწოდება – მედ?ც?ნა.

მელან?ა (ბერძნულ?) " შავ? " (მნ?შვნელობ?ს მხრ?ვ შეადარეთ მავრა, მაყვალა. მასვე უკავშ?რდება ს?ტყვა მელან? – საწერ? ს?თხე, რომელ?ც თავდაპ?რველად შავ? ფერ?სა მზადდებოდა). ამავე სახელ?ს ვარ?ანტებ?ა ქართულშ?: მელანა, მელანო. შემოკლებ?თ – მელო.

მელ?ტა (ბერძნულ?) " თაფლ?ან? ". ახალ? ნასესხებ?ა ევროპულ? ენებ?დან (შეადაერთ კაც?ს სახელ? მელ?ტონ, სა?დანაც ნაწარმოებ?ა ქალ?ს სახელ? მელ?ტონა, ამ უკაბნასკნელ?ს შემოკლებ?თ კ? მ?ღებულ?ა მელ?ტა).

მერ? - მარ?ამ-?ს ?ნგლ?სურ? ფორმაა, რომელ?ც ქართულშ? ახალ? შემოსულ?ა. ეს სახელ? ჰქვ?ა გალაკტ?ონ ტაბ?ძ?ს პოეტურ? ოცნებ?ს ქალ?შვ?ლს, რომელსაც პოეტმა მ?უძღვნა რამდენ?მე შესან?შნავ? ლექს?.

მზაღო - ჩერქეზულად ნ?შნავს " მოუსვენარს ", ყაბარდოულად - " ს?ნათლეს ", " შუქს " (შეადარეთ შუქ?ა, ნათელა, სვეტლანა, ფოტ?ნე). ქართულშ? გავრცელდა ალექსანდრე ყაზბეგ?ს " ელგუჯას " გავლენ?თ, რომლ?ს მთავარ გმ?რ ქალსაც მზაღო ჰქვ?ა.

მზევ?ნარ? (ქართულ?).

მზეონა (ქართულ?) " მზ?ან? ".

მზეხათუნ (ქართულ?) " მზე-ქალბატონ? ", " მზ?ს მსგავს? ქალბატონ? ". ამ კომპოზ?ტ? სახელ?ს მეორე ნაწ?ლ? ხათუნ თურქულ?ა და " ქალბატონს " ნ?შნავს. ?ს ქართულშ? ცალკეც გვხვდება ქალ?ს სახელად. მზეხათუნ-?ს შემოკლებულ? ფორმაა მზეხა (ახალ? გააზრებ?თ - " მზე ხარ ").

მზ?ა (ქართულ?).

მზ?ანა (ქართულ?).

მზ?სადარ (ქართულ?) მ?ს? შემოკლებულ? ფორმაა მზ?სა.

მზ?ულა (ქართულ?) მ?ს? ვარ?ანტულ? ფორმებ?ა: მზ?ულ?, მზ?ურ?.

მთვარ?სა (ქართულ?).

მ?მოზა - თბ?ლ ქვეყნებშ? გავრცელებულ? ყვავ?ლოვან? მცენარ?ს სახელწოდებაა, ქცეულ? პ?როვნულ სახელად (მნ?შვნელობ?ს მხრ?ვ შეადარეთ ?ა, ვარდო, ეძნელა...)

მ?ნადორა (ბერძნულ?) " თვ?ს ნობათ? ", " თვ?ს საჩუქარ? ". ?შვ?ათად გვხვდება პარალელურ? ფორმა – მ?ნადარ?.

მ?რანდა - შემოკლებულ? ფორმაა მ?რანდუხტ-?სა, რომელ?ც წარმოშობ?თ ?რანულ? სახელ?ა და " მ?რ?ან?ს ასულს " ან " ამ?რ?ს (ბატონ?ს) ასულს " ნ?შნავს (შეადარეთ გურანდუხტ||გურანდა " გურამ?ს ასულ? ", ნახეთ კ?დევ ვაჟ?ს სახელ? მ?რზა). ვახტანგ გორგასლ?ს ერთ დას გურანდუხტ? ერქვა, მეორეს – მ?რანდუხტ?. ეს სახელებ? სრულ? ფორმ?თ დღეს აღარ ?ხმარება, მაგრამ გვხვდება შემოკლებულ? სახ?თ: გურანდა, მ?რანდა. ეს უკანასკნელ? ემთხვევა ევროპულ სახელს.

მოკონა (ქართულ?) მეგრულად ნ?შნავს " სასურველს " (ს?ტყვა-ს?ტყვ?თ " გვ?ნდა ") შეადარეთ ვაჟ?ს სახელ? მოკოდ?ა ( " მ?ნდოდ? ").

მც?ნარა - ?ხ. - ც?ნარა.





ნადეჟდა (სლავურ?) " ?მედ? ". ბერძნულ? ელპ?დეს თარგმან?ა (დაწვრ?ლებ?თ ?ხ. ელპ?დე, ლ?უბა). მოფერებ?თ? ფორმებ?ა: ნად?ა, ნადო, ნად?კო.

ნაზ? (?რანულ?) " კოხტა ". ძველ ?რანულშ? ამ სახელს ატარებდნენ კაცებ?, ახალ სპარსულშ? დაუკავშ?რდა ქალს. ქართულშ? მხოლოდ ქალ?ს სახელად გვხვდება. მ?ს? მოფერებ?თ? ფორმებ?ა: ნაზ?ა, ნაზო, ნაზ?კო.

ნაზ?ბროლა (ქართულ?) აკაკ? წერეთლ?ს პოემა " გამზრდელ?ს " ერთ-ერთ? პერსონაჟ?ს სახელ?ა.

ნათელა (ქართულ?) ერთ-ერთ? ძალზე გავრცელებულ? სახელ?ა ქალ?სა, წ?ნათ კაც?ს სახელადაც გვხვდებოდა (მნ?შვნელობ?ს მხრ?ვ შეადარეთ: ლუკა, ლუკ?ნა, ფოტ?ნე, როქსანა, კლარა, ლუც?ა, ლუჩ?ა, სვეტლანა და სხვან?) აქედანაა გვარებ?: ნათელაშვ?ლ?, ნათელაძე, ნათელაურ?. ნათელა ჰქვ?ა აკაკ? წერეთლ?ს ამავე სახელწოდებ?ს პოემ?ს მთავარ გმ?რს.

ნათ?ა (ქართულ?) ნათელას პარალელურ? ფორმაა. გვხვდება ჯერ კ?დევ XV ს. დამდეგს: როგორც " ქართლ?ს ცხოვრება " გვაუწყებს, მეფე გ?ორგ? VII-ს ცოლად ესვა ქუცნა ამ?რეჯ?ბ?ს ასულ? ნათ?ა. ნათელას მსგავსად ნათ?ა (ნათა?) გვხვდება კაც?ს სახელადაც (?ხსენ?ება, მაგალ?თად, სვანეთ?ს კრებ?ს მატ?ანეშ?, რომელსაც XIII ს. მეორე ნახევრ?თ ათარ?ღებენ). მ?სგან ჩანს მ?ღებულ? გვარებ?: ნათაძე, ნათ?ძე, ნათ?შვ?ლ?.

ნა?ა (ბერძნულ?) " ალ? ", " წყლ?ს ნ?მფა ".

ნა?ლ? (არაბულ?) " საჩუქარ? ". არაბულშ? კაც?ს სახელ?ა. ქალ?ს სახელად ქცეულ?ა აზერბა?ჯანულშ? ნა?ლ?ა-ს ფორმ?თ.

ნა?რა (არაბულ?) " ნათელა ".

ნამ? (ქართულ?) თვ?თ ს?ტყვა ნამ? სპარსულ?დან არ?ს შემოსულ?.

ნამეტ? (ქართულ?) როცა მშობლებს ქალ?შვ?ლებ? უკვე ჰყავთ და ვაჟ? სურთ, მაგრამ ?სევ ქალ?შვ?ლ? შეეძ?ნებათ, მაშ?ნ არქმევენ ამ სახელს. ნახეთ აგრეთვე კმარა.

ნანა (ბერძნულ?) " პაწაწ?ნა ". ეს სახელ? ერქვა ქართლ?ს დედოფალს, მ?რ?ან?ს მეუღლეს, მოც?ქულთა სწორს, რომლ?ს დროსაც ქრ?სტ?ანობა დამკვ?დრდა საქართველოშ? (IV ს.). არსებობს ვარაუდ?, რომ ნანა შესაძლოა უკავშ?რდებოდეს ძველ? ხეთურ? ღვთაებ?ს სახელწოდებას. მასთან კავშ?რშ?ა მომდევნო რამდენ?მე სახელ?ც.

ნანამზე (ქართულ?).

ნან? (ქართულ?) გვხვდება სვანეთ?ს კრებ?ს მატ?ანეშ? (XIII ს.). ნანასა და ნან?ს მოფერებ?თ? ფორმებ?ა: ნან?ა, ნანო, ნან?კო, ნანუკა.

ნანულ? (ქართულ?) ესეც ნან?ს საალერსო ფორმაა, ქცეულ? დამოუკ?დებელ სახელად.

ნარგ?ზა (ბერძნულ?) პარალელურ? ფორმაა ნარგ?ზ?. ანტ?კურ? მ?თ?ს მ?ხედვ?თ, ნარკ?ს? ანუ ნარც?ს? ერქვა თავ?ს თავზე შეყვარებულ ლამაზ ჭაბუკს, რომელ?ც თავ?ს? ს?ლამაზ?ს საჭვრეტად სულ ერთთავად წყალშ? ?ყურებოდა და ღმერთებმა ყვავ?ლად აქც?ეს. ამ ყვავ?ლ?ს სახელ? ქართულად გადმო?ცემა ნარგ?ზ?ს ფორმ?თ და ?გ? ქალ?ს სახელად გამო?ყენება. ?გ? საერთოდ აღმოსავლეთშ? გავრცელებულ?ა ქალ?ს სახელად, თვ?თ ბერძნულშ? კ? ნარკ?ს? ანუ ნარც?ს? ვაჟ?ს სახელ?ა, ნარკ?სა – ქალ?სა. სახელ?ს ფუძეა ბერძნულ? ზმნა ნარკაო - " ვაშეშებ " (შეადარეთ ს?ტყვა ნარკოზ?).

ნარგულ? (სპარსულ?) ?გ?ვეა რაც გულნარა - " ბროწეულ?ს ყვავ?ლ? ".

ნატალ?ა (ლათ?ნურ?) " ბუნებრ?ვ? ", " მშობლ?ურ? ". დ?ეს ნატალ?ს ლათ?ნურად " დაბადებ?ს დღეს " ნ?შნავს. ნატალ? კაც?ს სახელ?ა, რომლ?სგანაც ჩვეულებრ?ვ სუფ?ქს?ს დართვ?თ ნაწარმოებ?ა ქალ?ს სახელ? ნატალ?ა. მ?ს? შემოკლებულ? ფორმებ?ა ნატა, ნატო. რუსულ? მოფერებ?თ? ფორმაა ნატაშა.

ნატო – ნატალ?ას შემოკლებულ? ფორმა – ქართულშ? ქცეულ?ა დამოუკ?დებელ სახელად. გა?ხსენეთ, მაგალ?თად, გამოჩენ?ლ? მსახ?ობ? ქალებ? – ნატო გაბუნ?ა და ნატო ვაჩნაძე.

ნატრ?ს? (ქართულ?).

ნატრულ? (ქართულ?).

ნელ? - ელენე-ს (ან კ?დევ მადლენა-ს) მოფერებ?თ? ფორმაა. ახალ? ნასესხებ?ა ევროპულ? ენებ?დან.

ნენე (ქართულ?) " დედ?სა ".

ნეოლ?ნა (ბერძნულ?) " ახალგაზრდა ", " ახალ? ". გახალხურებულ? (ბგერათგადასმ?თ მ?ღებულ?) ფორმაა ერთ-ერთ? მოწამ?ს სახელ?სა – ნეონ?ლა.

ნესტან - ნესტან-დარეჯან-?ს პ?რველ? ნაწ?ლ?ა, ქცეულ? ცალკე სახელად. ნესტან-დარეჯან მომდ?ნარეობს სპარსულ? გამოთქმ?საგან: ნესთ ანდარე ჯაჰან - " სწორუპოვარ? ", უფრო ზუსტად: " არ არ?ს ქვეყნად (მ?ს? ტოლ?) ". ეს სახელ? ჰქვ?ა " ვეფხ?სტყაოსნ?ს " მთავარ გმ?რ ქალს. სრულ? (კომპოზ?ტ?ურ?) ფორმა, გარდა " ვეფხ?სტყაოსნ?სა ", დადასტურებულ?ა ?სტორ?ულ ძეგლებშ? (?ხ.საქართველოს ს?ძველენ?, III, 140). ამჟამად როგორც ნესტან?, ?სე დარეჯან? გვხვდება ცალ-ცალკე სახელებად (?ხ. დარეჯან).

ნ?ნელ? (რუსულ?) ახალ? წარმოქმნ?ლ? სახელ?ა, რომელშ?აც ბოლოდან ?კ?თხება ლენ?ნ?.

ნ?ა (ბერძნულ?) " ახალ? ".

ნ?ნო - ერთ-ერთ ყველაზე ფართოდ გავრცელებულ? ქალ?ს სახელ?ა საქართველოშ? უძველეს? დრო?დან დღემდე. ნ?ნო ერქვა ქართველთა განმანათლებელს, მოც?ქულთა სწორს, IV საუკუნეშ?. ამ სახელ?ს ეტ?მოლოგ?ა დაუდგენელ?ა. ზოგ?ერთ?ს აზრ?ს, შესაძლოა უკავშ?რდებოდეს ა@@@ულ? ნაყოფ?ერებ?ს ღვთაებ?ს სახელს ნ?ნ-ს (მ?სგანვე მომდ?ნარეობს ა@@@?ს დედაქალაქ?ს სახელწოდება ნ?ნევ?ა). ყოველ შემთხვევაშ?, ნ?ნო ამ ფორმ?თ მხოლოდ ქართველებშ? გვხვდება და ქართულ სახელს წარმოადგენს, მას არავ?თარ? კავშ?რ? არა აქვს ევროპულ ენათა ნ?ნა-სთან, რომელ?ც ან?ნა, კატარ?ნა, ჯოვან?ნა და სხვა მ?სთანა სახელთა შემოკლებ?თ არ?ს მ?ღებულ?. ნ?ნოს მოფერებ?თ? ფორმებ?ა: ნ?ნ?კო, ნ?ნუცა, ნუცა, ნუც?კო. მ?სგან ნაწარმოებ?ა გვარ? ნ?ნოშვ?ლ?.

ნონა (ეგვ?პტურ?) " ღვთ?სადმ? მ?ძღვნ?ლ? ", " ღვთ?სადმ? შეწ?რულ? ". სხვაგვარ? ეტ?მოლოგ??თ, ლათ?ნურად ნ?შნავს " მეცხრეს " (ნაწარმოებ?ა ნონუს ვაჟ?ს სახელ?საგან). ბოლო დროს ამ სახელ?ს ფართოდ გავრცელებას განსაკუთრებ?თ შეუწყო ხელ? სახელოვან? მოჭადრაკ?ს, მსოფლ?ოს ხუთგზ?ს ჩემპ?ონ?ს, ნონა გაფრ?ნდაშვ?ლ?ს პოპულარობამ.

ნ?სა (არაბულ?) " ქალ? ".

ნორა - ელეონორა-ს შემოკლებულ? ფორმაა.

ნუგეშა (ქართულ?).

ნუნუ - შესაძლოა უკავშ?რდებოდეს ძველ ეგვ?პტურს, სადაც ?ნუნ’ მთავარ? წარმართულ? ღვთაებ?ს სახელ?ა. ?ს ?ყო ყველა სხვა ღვთაებ?ს სათავე, მარად?ულ? წყლ?ს ქაოს?.

ნუშ?ა (ქართულ?) მოფერებ?თ? ფორმებ?ა: ნუშა, ნუშო, ნუშ?კო.

ნუცა - ნ?ნო-ს მოფერებ?თ? ფორმ?ს – ნ?ნუცა-ს შემოკლებულ? ვარ?ანტ?ა, ამჟღავნებს დამოუკ?დებელ სახელად ქცევ?ს ტენდენც?ას (გა?ხსენეთ ცნობ?ლ? მსახ?ობ? ნუცა ჩხე?ძე). ამ?ს ნ?შან?ა ?ს?ც, რომ ამ მოფერებ?თ? სახელ?საგან კვლავ ?წარმოება კნ?ნობ?თ? ფორმებ?: ნუც?კო, ნუცკ?ა.

წყარო: www.mary.ge

კატეგორია: საინტერესო

პატივცემულო მომხმარებელო, თქვენ შემოხვედით როგორც დაურეგისტრირებელი მომხმარებელი, გთხოვთ დარეგისტრირდეთ და შემოხვიდეთ საიტზე თქვენი სახელით.

<
  • პუბლიკაციები: 30
  • კომენტარები: 54
  • ICQ: :))
23 აპრილი 2012 13:25

Marry_Directioner

ციტატა
  • ჯგუფი: წევრი
  • რეგისტრაცია: 21.04.2012
 
მარ?ამ (ძველ? ებრაულ?) მოეპოვება რამდენ?მეგვარ? განმარტება: 1. " შეუპოვარ? ", " დაუმორჩ?ლებელ? ", " უარმყოფელ? " ; 2. " მწარე " ; 3. " ქალბატონ? " ; 4. " საყვარელ? უფლ?სა ". უფრო სარწმუნოდ ?თვლება პ?რველ? მნ?შვნელობა. მარ?ამ? ერქვა ყოვლადწმ?ნდა ღმრთ?სმშობელს, რომლ?ს წ?ლხვედრ?ც არ?ს საქართველო. ბუნებრ?ვ?ა, რომ სახელ? უძველეს? დრო?დანვე ხშ?რად გვხვდება ქართულ წერ?ლობ?თ წყაროებშ?. მარ?ამ?ს მოფერებ?თ? ფორმებ?ა ქართულშ?: მარო, მარ?კო, მა?კო, მაშო, მაშ?კო. ა love love love



კომენტარების დამატება

სახელი:*
ელ-ფოსტა:*
კომენტარები:
შეიყვანეთ კოდი: *